Last Modified: Saturday, January 21, 2017

หมอยาเจ้าเสน่ห์: จอมใจราชาปีศาจ บทที่ 120

บทที่ 120 ความตื่นเต้นยินดีของฮูหยินเซิ่งเยว่ ตอนที่2


“ท่านพี่” ฮูหยินเซิ่งเยว่กำแขนเสื้อของเซียวเทียนอวี่จนแน่น นางเอ่ยถามพร้อมประกายน้ำตา “ท่านว่าลูกสาวของเราจะโกรธเคืองพวกเราหรือไม่? นี่ก็ผ่านมาสิบห้าปีแล้ว ไม่รู้ว่าที่ผ่านมานางมีชีวิตอย่างไร บางทีนางอาจจะใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก หลังแยกจากพวกเราไปสิบห้าปี นางจะยอมรับข้าหรือไม่? หากไม่เป็นเพราะพวกเรา นางคงไม่ถูกคนตระกูลหนานกงลักพาไป...”

“ไม่หรอก…” เซียวเทียนอวี่ลูบหลังนางเบาๆพลางเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ลูกสาวของพวกเราไม่ถือโทษหรอก หลายปีที่ผ่านมาเจ้าร้องไห้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง นางต้องอยากพบเจ้าเป็นแน่ ยิ่่งไปกว่านั้น ตอนที่่เราแต่งงานกัน ข้าเคยรับปากว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเจ้าเพียงคนเดียว ต่อให้ตาแก่หนังเหนียวในตระกูลกดดันมากแค่ไหน ข้าก็จะไม่ผิดสัญญาต่อเจ้า ปล่อยให้ท่านพ่อจัดการกับตาแก่พวกนั้นก่อนที่เราจะพบลูกสาวของเรา ข้าไม่อยากให้นางกลับบ้านมาแล้วเจอกับเรื่องยุ่งยาก”

“ท่านพี่…” ฮูหยินเซิ่งเยว่รู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก หากสามารถตามหาลูกสาวของนางจนพบ ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจแล้ว

“ท่านพี่ วางใจเถอะ ข้าในวันนี้ไม่เหมือนกับตัวข้าในตอนที่เพิ่งแต่งงานกับท่านเมื่อวันวานแล้ว ข้าได้รับพลังจากจิตวิญญาณน้ำพุศักดิ์สิทธิ์แห่งเซิ่งจิ้ง และได้รับฐานะฮูหยินเซิ่งเยว่ นั่นทำให้ตระกูลเซียวกลายเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในเซิ่งจิ้ง ดังนั้นตาแก่พวกนั้นไม่กล้ากดดันให้ท่านรับอนุอีกต่อไป หากลูกสาวของเรากลับมา ผู้ใดกล้ารังแกนางนั่นหมายความว่าพวกเขาไม่เคารพข้า เพียงแต่…”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของฮูหยินสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่นางใช้มือทุบหน้าอกของเซียวเทียนอวี่ พลางคลี่ยิ้ม “ท่านต้องเตือนท่านพ่อว่าตาแก่พวกนั้นอาศัยความอาวุโสของตนทำอะไรตามอำเภอใจ อย่าลืมว่าใครคือประมุขที่แท้จริง ข้ายังจำสีหน้าพวกนั้นตอนที่พยายามกดดันให้ท่านรับอนุได้ นึกแล้วยังขยะแขยงจนถึงวันนี้”

ยิ่งไปกว่านั้น หากตาแก่พวกนี้ไม่เข้ามาขัดขวาง เมื่อสิบห้าปีก่อนท่านพี่ของนางคงได้ฆ่าล้างตระกูลหนานกงชั่วช้านั่นไปแล้ว

เหุผลของคนพวกนั้นเพียงแค่รักษาความสงบและความปรองดองของเซิ่งจิ้ง พวกเขากล้าทำร้ายลูกสาวของนาง เพียงฆ่าให้ตายก็คงสบายเกินไป นางต้องการให้คนพวกนั้นมีชีวิตที่เหมือนตายทั้งเป็น

“อวี้เอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงสนใจตาแก่พวกนั้นเหลือเกิน? ข้าไม่ใช่ลูกชายของพวกเขาเสียหน่อย เมื่อตอนนั้นพ่อแม่ของข้าก็อยู่ข้างเราไม่ใช่หรือ?” เซียวเทียนอวี่จับมือของฮูหยินเซิ่งเยว่ คลี่ยิ้มปลอบโยน “ตกลง ข้าจะไปตามหาท่านพ่อให้เขาจัดการเรื่องในตระกูลให้เรียบร้อย เพื่อไม่ให้อำนาจตาแก่พวกนั้นมากเกินไป พวกเขาจะได้ไม่ลืมฐานะตัวเอง หากพวกเขากล้าสร้างปัญหาให้ลูกสาวของเราล่ะก็….”

นัยน์ตาของเซียวเทียนอวี่เปล่งประกายเยียบเย็นวูบหนึ่ง “ข้าไม่ถือที่จะช่วยท่านพ่อกำจัดคนเหล่านี้จากตระกูล ไม่ว่าใครก็ไม่อาจรังแกลูกรักของเราได้”

“อย่างนั้นข้าจะไปกับท่านด้วย ข้าออกไปข้างนอกไม่ได้เจอท่านพ่อมาพักใหญ่แล้ว จริงสิ ท่านพี่ ข้าเพิ่งรับลูกสาวบุญธรรมมาคนหนึ่ง เห็นนางทีไรแล้วข้านึกถึงลูกสาวที่น่าสงสารของข้าทุกที ถึงอย่างนั้นโชคชะตาก็นำพาให้เราได้พบกัน แถมนางยังช่วยชีวิตชิงชิงเอาไว้…”

หลังจากนั้นฮูหยินเซิ่งเยว่ก็เล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้แก่เซียวเทียนอวี่

อาจเป็นเพราะว่าในที่สุดก็ค้นพบเบาะแสของลูกสาวตน ฮูหยินเซิ่งเยว่จึงคลายความกังวล นางเปล่งประกายกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวา ทำให้เซียวเทียนอวี่อดคลี่ยิ้มออกมาไม่ได้

พวกเขาเพียงแต่หวังว่าเบาะแสนี้เป็นเรื่องจริง ตระกูลของเขาไม่อาจทนการสั่นคลอนได้อีกต่อไป...

posted from Bloggeroid

15 comments:

  1. นางเอกเราคงเป็นลูกสาวของบ้านนี้นี่เเหละ

    ReplyDelete
  2. ไม่ใช่ว่าพอเจอปานด้านหลังหูนางเอกแล้วก็จะรู้ว่านางเอกเป็นลูกชัวร์

    ReplyDelete
  3. ความลับเรื่องชาติกำเนิดนางเอกมาแล้วววว
    นางเอกนี่แบ็คเยอะเหลือเกิน ทั้งพ่อแม่ สามี อาจารย์ สัตว์เลี้ยง 555555555

    ReplyDelete
  4. เหมือนละครไทยเลย

    ReplyDelete
  5. รออ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ ในที่สุดก็จะได้รู้ความจริงแล้ว สู้ๆนะ

    ReplyDelete
  6. มีเราคนเดียวหรือเปล่าที่กังวลว่ายัยมู่ถิงเอ๋อร์นั่นจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นลูก

    แบบนั้นไม่เอานะ T T

    ReplyDelete
    Replies
    1. เริ่มกังวลตามเลยค่า TT

      Delete
    2. กำลังคิดเหมือนกันเลยค่ะ กลัวว่าจะเป็นแบบนั้นนะ

      Delete
    3. อ่า.. เริ่มกลัวเหมือนกันเลยค่ะ

      Delete
  7. จะรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ สู้นะค่ะ

    ReplyDelete
  8. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  9. เฝ้ารอเลยค่า

    ReplyDelete
  10. อยากให้รู้ความจริงไวๆจัง อย่าให้โดนหลอกหรือเข้าใจผิดว่ายัยอี้เสี่ยหรือยัยถิงเอ๋อร์เป็นลูกน่ะค่ะ ไม่เอาน้ำเน่าแบบนั้น

    ReplyDelete