Last Modified: Sunday, December 4, 2016

หมอยาเจ้าเสน่ห์: จอมใจราชาปีศาจ บทที่ 83-84

บทที่ 83 เฟิ่งจิ่งเทียนจอมเจ้าเล่ห์ ตอนที่5

ทันใดนั้นกลิ่นหอมจางๆก็ลอยเข้ามาจากด้านนอก มู่อี้เสี่ยไม่รู้สึกตัวในคราแรก แต่แล้วก็รับรู้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติ

"ร้อน ร้อนเหลือเกิน..."

ใบหน้างามของมู่อี้เสี่ยเป็นสีแดงก่ำ เช่นเดียวกับความร้อนรุ่มที่ปะทุขึ้นจากส่วนลึกในจิตใจ เธอไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรจึงได้แต่ฉีกทึ้งเสื้อผ้าของตนเพื่อบรรเทาอาการลง

ในขณะนั้นเอง ข้ารับใช้หนุ่มผลักประตูเข้ามา ใครจะคาดคิดว่าทันทีที่เขาเข้ามาในห้องก็ถูกมู่อี้เสี่ยก็กระโจนเข้าใส่ราวกับหมาป่าล่าเหยื่อ หลังจากร่างของเขาถูกกดลงกับพื้นแล้วไม่มีแม้เพียงเสี้ยววินาทีที่พวกเขารู้สึกว่าได้ทำสิ่งได้ผิดไป...

ถึงแม้ข้ารับใช้ผู้นั้นจะเป็นชายหนุ่ม แต่ระดับวิทยายุทธ์ของเขาเป็นรองมู่อี้เสี่ย เขาจะมีแรงต่อต้านนางได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้นในเวลานี้มู่อี้เสี่ยช่างดูยั่วยวนเหลือเกิน ไม่ว่าชายหน้าไหนก็ไม่อาจต้านทานการยั่วยวนของนางได้ ดังนั้นกว่าที่เขาจะรู้สึกตัวอีกทีก็มีอะไรกับนางไปเรียบร้อยแล้ว

เหนือยอดไม้ด้านนอก อาภรณ์สีแดงปลิวไหว เฟิ่งจิงเทียนคลี่ยิ้มเย็นชาขณะยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สายตาของเขาจับจ้องหลังใบหูของมู่อี้เสี่ย...

หลังใบหูของนางขาวสะอาด ปราศจากรอยตำหนิใดๆ แน่นอนว่าหญิงที่เขาเจอในวันนั้นไม่ใช่นาง

"นังหญิงชั่ว เจ้ากล้าหลอกข้า!" สีหน้าดุจปีศาจของเฟิ่งจิงเทียนเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น ปลายนิ้วของเขาจิกต้นไม้จนแน่น นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความชั่วร้ายออกมาวูบหนึ่ง "ในเมื่อเจ้ากล้าหลอกลวงข้า ถึงเวลาแล้วที่เจ้าต้องชดใช้"

สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดในชีวิตคือการที่คนกล้าปั่นหัวเขา ในเมื่อมู่อี้เสี่ยกล้าหลอกลวงปีศาจอย่างเขา ชะตาชีวิตของเธอในวันหน้าย่อมน่าอเนจอนาถยากที่ผู้คนจะคาดเดา

หลังจากเหลือบมองมู่อี้เสี่ยกำลังจุมพิตกับข้ารับใช้หนุ่ม นัยน์ตาของเฟิ่งจิงเทียนฉายแววรังเกียจออกมาคราหนึ่ง เพียงเขาหมุนตัว อาภรณ์สีแดงพลันหายลับไปจากต้นไม้

ราวกับไม่เคยมีใครอยู่ที่นั่นมาก่อน...

หลังจากเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ บุคคลในห้องทั้งสองต่างก็หมดเรี่ยวแรงจนไม่อาจขยับตัว มู่อี้เสี่ยพลันได้สติ เธอกรีดร้องออกมาพลางใช้สองแขนปิดบังทรวงอก นัยน์ตาจับจ้องชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างดุร้าย

เกิดอะไรขึ้น... ทำไมเธอถึงทำเรื่องเช่นนั้น?

ความบริสุทธิ์ของเธอถูกทำลายด้วยน้ำมือของข้ารับใช้คนหนึ่ง! เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วชีวิตของเธอย่อมจบสิ้น หากเรื่องนี้ล่วงรู้ถึงท่านพ่อ เขาย่อมจับเธอแต่งงานกับข้ารับใช้ผู้นี้อย่างลับๆ จากนั้นจึงปล่อยข่าวว่าเธอป่วยตายเพื่อรักษาหน้าของตระกูล

ไม่! เธอไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น!

"คุณหนู เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ?"

น้ำเสียงวิตกกังวลของหลิ่วหวนดังมาจากด้านนอก

มู่อี้เสี่ยขบกรามแน่น พลางเอ่ยตอบออกไปทันควัน "ไม่มีอะไร แค่หนูตัวหนึ่ง เจ้าไม่ต้องเข้ามา ไปจัดการเรื่องของเจ้าเถอะ"

หลิ่วหวนรู้สึกว่ามีบางสิ่งไม่ถูกต้อง คุณหนูสามไม่ได้ขี้กลัวเหมือนคุณหนูรอง เหตุใดจึงกลัวแค่หนูตัวหนึ่ง? ถึงอย่างไรก็ตามหลิ่วหวนไม่ได้ครุ่นคิดให้เสียเวลา เธอเดินจากไปโดยไม่ลังเล

"คุณหนู ข้าน้อยหมิงเซียงสัญญาว่าจะรับผิดชอบท่าน" หมิงเซียงยังคงจดจำรสชาติของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง

เพี๊ยะ!

มู่อี้เสี่ยยกมือตบหมิงเซียงอย่างแรง เธอเอ่ยอย่างรังเกียจ "ดูตัวเจ้าเองเถอะ เจ้าเป็นแค่สามัญชน ร่างกายก็แคระแกร็น ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่มีฐานะอะไร เจ้าจะมารับผิดชอบคุณหนูอย่างข้าได้อย่างไร? ข้าอยากฆ่าเจ้าให้ตายเสียจริง ตราบใดที่เจ้าตายย่อมไม่มีใครล่วงรู้เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้"

เธอย่อมไม่มีทางให้ใครล่วงรู้ว่าเธอนั้นสูญเสียความบริสุทธิ์ ไม่อย่างนั้นนอกจากชายรับใช้ผู้นี้ เธอจะสามารถแต่งงานกับผู้ใดได้อีก? ด้วยฐานะสูงส่งของเธอ คนชั้นต่ำเช่นนั้นมีอะไรคู่ควรมาแต่งงานกับเธอบ้าง?

เดิมทีหมิงเซียงหวังดีคิดรับผิดชอบมู่อี้เสี่ย ไหนเลยจะคิดว่านางต้องการจะฆ่าเขา? แน่นอนว่าเขาไม่อยากตาย จึงไม่รักษาท่าทีสุภาพนอบน้อมอีกต่อไป

"คุณหนู เดิมข้าน้อยแค่ตั้งใจเข้ามารายงานเรื่องหนึ่งต่อคุณหนู ใครจะคิดว่าเมื่อคุณหนูเห็นข้าน้อย จะกระโจนเข้าหาราวกับสุนัขป่าหิวโหย บังคับให้ข้าน้อยทำเรื่องเช่นนั้นลงไป? ทุกอย่างล้วนเริ่มจากคุณหนูทั้งสิ้น ข้าน้อยผิดอะไรด้วย?"

บทที่ 84 ฮูหยินเซิ่งเยว่ ตอนที่1

"เจ้า...." มู่อี้เสี่ยคาดไม่ถึงว่าชายรับใช้ผู้นี้จะกล้าพูดวาจาเช่นนี้กับเธอ นัยน์ตาของเธอเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด พลางตะโกนเสียงเบา "เจ้ารนหาที่ตายหรือ? คุณหนูเช่นข้าฐานะสูงส่ง เทียบกับเจ้า... ยังไม่คู่ควรกับรองเท้าของข้าเลยด้วยซ้ำ!"

หมิงเซียงหัวเราะเย็นชา "คุณหนู ตอนนี้ข้าน้อยยังไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป แต่หากท่านทำอะไรก็ตามเพื่อข่มขู่เอาชีวิตข้าน้อยแล้ว ข้าน้อยย่อมต้องหาคนปกป้อง ข้าน้อยรู้ดีว่าไม่คู่ควรกับคุณหนูอย่างท่าน แต่ข้าน้อยจะนำเขียนเรื่องนี้ใส่ถุงและส่งให้คนที่ไว้ใจเก็บไว้ หากเกิดอะไรขึ้นกับข้าเขาจะแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปให้ผู้คนได้รู้ทั่วว่าคุณหนูเสียความบริสุทธิ์ให้ข้าแล้ว และชุดชั้นในของท่านตัวนี้ถือเป็นของแทนใจที่คุณหนูมอบให้แก่ข้าน้อย"

ทันทีที่พูดจบ เขาไม่สนใจว่าเวลานั้นมู่อี้เสี่ยมีสีหน้าอย่างไร เพียงแค่หยิบชุดเอี๊ยมตัวในของเธอติดมือก่อนจะเผ่นแผลวออกจากห้อง กว่ามู่อี้เสี่ยจะรู้สึกตัวร่างของเขาก็จากไปไกลแล้ว เธอเลยพลาดโอกาสอันดีที่จะสังหารเขาไป

หากเธอตามออกไปตอนนี้ ต้องมีผู้คนมากมายล่วงรู้ว่าเธอทำอะไรลงไป

มู่อี้เสี่ยขบริมฝีปาก ในใจเต็มไปด้วยความเกลียดชัง เธอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของมู่หรูเยว่ ทั่วทั้งเมืองเฟิ่งเฉิงคนที่เกลียดชังเธอมีเพียงมู่หรูเยว่ ดังนั้นนี่ย่อมเป็นแผนชั่วร้ายของนางอย่างแน่นอน!

"มู่หรูเยว่ ข้าจะให้เจ้ามีชีวิตที่เหมือนตายทั้งเป็น!" นัยน์ตาของมู่อี้เสี่ยฉายแววเยือกเย็น ใบหน้างดงามและน่ารักของเธอแฝงไปด้วยความอาฆาต

ความอัปยศที่ได้รับในวันนี้ เธอย่อมหาทางเอาคืนให้เป็นเท่าตัวในวันหน้า

"นายท่าน ข้าจัดการเรียบร้อยดีใช่หรือไม่"

ในขณะที่มู่อี้เสี่ยกำลังสบถด่ามู่หรูเยว่อยู่นั้น หมิงเซียงไม่ได้รั้งอยู่ในจวนตระกูลมู่ เขาเดินลัดเลาะไปตามถนน จนกระทั่งได้พบกับชายผู้หนึ่ง

ชายผู้นี้สวมหน้ากากสีเงินที่ใบหน้า นัยน์ตางดงามดูแฝงไปด้วยกลิ่นอายของความชั่วร้าย ริมฝีปากที่เปี่ยมเสน่ห์ของเขาค่อยๆคลี่ยิ้มออกมาอย่างน่าขนลุก รอยยิ้มนั้นชวนให้ผู้คนสั่นสะท้านด้วยความกลัว

"เจ้าทำได้ดีมาก ข้าจะส่งคนคอยคุ้มกันเจ้า จากนี้ต่อไปหน้าที่ของเจ้าคือตามรังควานนางทุกวัน"

ชายหนุ่มจ้องมองอย่างเย็นชาไปยังท้องฟ้า ความเยือกเย็นพาดผ่านในดวงตาของเขาครู่หนึ่ง

'มู่อี้เสี่ย เจ้ากล้าคิดร้ายต่อนาง ข้าจะให้เจ้ามีชีวิตเหมือนตายทั้งเป็น!'

เมื่อนึกถึงชายที่ยืนหลบอยู่บนต้นไม้ รูปโฉมราวกับปีศาจชุดแดงผู้นั้น สายตาของเขาพลันเข้มขึ้น ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย พลางสั่ง "หยุนหาน ไปสืบหาที่มาของชายคนนั้น"

"ขอรับ นายท่าน"

น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้นเบื้องหลังของชายหนุ่ม เมื่อเขาเอ่ยพูดบรรยากาศโดยรอบก็พลันเงียบสงัด แม้แต่สายลมยังหยุดพัด

ชายหนุ่มคลี่ยิ้ม พลางใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลูบริมฝีปากของตน รอยยิ้มของเขาช่างมีเสน่ห์สะกดสายตา ชวนให้ผู้คนนึกสงสัยว่าใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้นหล่อเหลาเพียงใด

"ไม่ว่าชายผู้นั้นจะเป็นใคร เจ้าต้องเป็นของข้าคนเดียว"

เขาย่อมไม่มีทางยอมให้หญิงสาวถูกชายอื่นมาแย่งชิงไป หัวใจของนางต้องเป็นของเขาคนเดียวตลอดไป แต่ชายผู้นั้นลอบวางยามู่อี้เสี่ยเร็วกว่าเขาก้าวหนึ่ง ครั้งต่อไปย่อมไม่ยอมให้ผู้ใดชิงตัดหน้าเขาไปได้!

"หยุนเทียน เรียกหยุนอิ่งกลับมา ข้าจะออกเดินทางสักพักหนึ่ง"

เมื่อคิดถึงรอยยิ้มของหญิงสาว ชายหน้ากากเงินก็คลี่ยิ้ม เขาต้องฉวยโอกาสนี้แย่งชิงหัวใจของนางมาเป็นเขาของเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ชายผู้อื่นแย่งนางไป เขาไม่มีทางยอมเสียเธอไปแน่นอน

///////

เมืองตันเฉิง เป็นสถานที่จัดงานชุมนุมโอสถ

เป็นเพราะงานชุมนุมโอสถที่กำลังจะจัดขึ้น เมืองตันเฉิงจึงคึกคักไปด้วยผู้คน มู่หรูเยว่ย่างเท้าเข้ามาในเมืองคราแรก ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ยอดยุทธ์มากมาย

งานชุมนุมโอสถช่างเป็นงานที่รวบรวมยอดอัจฉริยะอย่างแท้จริง

ในขณะนั้นเอง รถม้าคันหนึ่งพุ่งมาจากเบื้องหน้า ผู้คนพากันหลีกหนีจากทางของรถม้ากันอย่างอลหม่าน แต่ที่กลางถนนนั้นก็ยังมีเด็กหญิงอายุประมาณสามสี่ขวบผู้หนึ่งยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับไม่รู้ว่ารถม้ากำลังใกล้เข้ามา

----
TL: ขอตัดไว้ตรงนี้ก่อนจะได้ไม่ค้าง ฝันหรอว่าองค์ชายแอ๊บแบ๊วของเราจะยอมให้นางเอกไปคนเดียว ลมเพชรหึงขนาดนี้...

ปล. ผช เรื่องนี้แสบๆกันทั้งนั้น บางทีก็เยอะไปนิดนึง

ปล2. ฮูหยินเป็นใคร? ใจเย็นๆนะคะ ลองได้ขึ้นชื่อตอน บทนางไม่ธรรมดาแน่นอน นางเอกใกล้จะเติมทรูอีกรอบแล้วค่ะ  -_-;;
posted from Bloggeroid
อัพเดตครั้งล่าสุด 05/12/2016

35 comments:

  1. สนุกมาก ขอบคุณครับ

    ReplyDelete
  2. ไรท์คะ เด็กหญิงรึเปล่า? อายุ 3-4 ขวบที่ยืนขวางทางรถม้า ถ้าใช้คำว่าเด็กสาวต้องอายุ 13-14 นะคะ ^^

    ReplyDelete
    Replies
    1. นั่นสิคะ ฮ่าๆ ขอบคุณมากค่า

      Delete
  3. สนุกมากคราตามต่อมาจากเด็กดีเป็นกำลังใจให้ไรท์สู้ๆน่ะคร่า

    ReplyDelete
  4. สู้ๆนะคะ ตามมาให้กำลังใจ // ตอนแรกตกใจมากเลย ไม่ได้ติดตามประเด็นกับเขา เพิ่งมาตามเจอเอาตอนนี้

    // ไรท์น่ารัก >..<

    ReplyDelete
  5. ขอบคุณมากคะ นึกว่าจะไม่ได้อ่านอีกแล้ว เห็นในเด็กดีปิดเข้าไปอ่านเรื่องนี้ไม่ได้ ยังไงก็จะเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ^^

    ReplyDelete
  6. สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวโต้รุ่งเลย><

    ReplyDelete
  7. ตามมาด้วยเหมือนกานค่ะ ขอบคุนที่ไม่ทิ้งกันนะค่ะ

    ReplyDelete
  8. ตามมาด้วยเหมือนกานค่ะ ขอบคุนที่ไม่ทิ้งกันนะค่ะ

    ReplyDelete
  9. สนุกเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆๆเลย ตามมาให้กำลังใจคะ

    ReplyDelete
  10. ตอนที่ 85-86 คาดว่าจะมาอัพประมาณ 4-5 ทุ่มคืนนี้นะคะ พอดีติดเรียน ^^;

    ReplyDelete
  11. ขอบคุณน่ะค่ะ. รออออ

    ReplyDelete
  12. 5 ทุ่มแล้นค่ะ รออย่างมีความหวัง

    ReplyDelete
  13. รอค่ะ ขอบคุณนะคะ ตามมาจากเด็กดีค่ะ

    ReplyDelete
  14. ตามมาให้กำลังใจค่ะ วงการแปลมันก็สีเทาๆมานานแล้วอ่ะเนาะ การแปลก็เป็นการเผยแพร่ผลงานแต่มันก็ยังพออนุโลมกันได้ เรื่องโดเนทนิยายอันนี้เราก็แอบไม่เห็นด้วย เพราะเขาแสวงหาผลประโยชน์(ที่เป็นตัวเงินโดเนท)บนผลงานอันมีลิขสิทธิ์ของบุคคลอื่น มันไม่เทาละมันมืดเลย 5555 ต่างคนต่างความคิดอ่ะเนาะ ยังไงก็ติดตามอ่านเรื่องนี้ต่อ ติดงอมแงมเลยค่ะ

    ReplyDelete
    Replies
    1. เอาตรงๆเราก็ไม่โอเคค่ะ แต่เคารพในการตัดสินใจของทางนู้น+เป็นความสมัครใจทั้งสองฝ่ายด้วย พูดยาก แต่พอดีเขาทำกันเอิกเริกไปนิดเลยตายหมู่

      Delete
  15. อิอิ !!หึงแล้ว

    ReplyDelete
  16. อิอิ !!หึงแล้ว

    ReplyDelete
  17. ติดตามค่ะ ขอบคุณนะคะที่ไม่ทิ้งกัน

    ReplyDelete
  18. ลงในนี้กะได้เรายังติดตามอยู่ สู้ๆนะคะ

    ReplyDelete
  19. ยัยอี้เสี่ยเลวไม่เลิก ต้องจัดหนักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...ยิ่งกว่านี้

    ReplyDelete
  20. เป็นกำลังใจ และขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันค่ะ

    ReplyDelete
  21. ไม่น่าเชื่อว่าเฉินเฉินจะลงมือช้าไปนิดเดียว
    แต่ยังไงผลลัพธ์ย่อมไม่ต่างกัน
    ติดตามต่อนะคะ

    ReplyDelete
  22. นึกว่าองค์ชาบเอ๋อของเราจะยอมอยู่ยิ่งๆสะอีก....แอบร่วมกะเค้าเหมือนกันนะ

    ReplyDelete
  23. อืมมม กรรมตามสนองจริงๆ / แผนซ้อนแผนเนอะ ช่วยกันส่งเสริม หึๆๆ

    ReplyDelete
  24. สนุกมาก สะใจสุดๆ ประเอกเรามีคู่แข่งแล้วจ้าาา

    ReplyDelete
  25. สนุกมาก สะใจสุดๆ ประเอกเรามีคู่แข่งแล้วจ้าาา

    ReplyDelete