Pages

Last Modified: Monday, December 19, 2016

หมอยาเจ้าเสน่ห์: จอมใจราชาปีศาจ บทที่ 97-98

บทที่ 97 การประลองรอบชนะเลิศ ตอนที่3


อาวุโสฮั่วและอาวุโสเหอสบตากันและกัน หากพวกเขาเดาไม่ผิด เด็กสาวผู้นี้คงตั้งใจที่จะปรุงยาระดับปฐพีขั้นกลาง...

เพียงแต่ผลโสมพันปีและหญ้าคลุ้มคลั่งนั้นเป็นความจริงที่ว่าสมุนไพรทั้งสองไม่อาจผสมเข้าด้วยกันได้

หากเป็นเมื่อก่อน บางทีทั้งอาวุโสฮั่วและอาวุโสเหออาจจะมีความคิดเช่นเดียวกับฉินเฟยเฟย แต่หลังจากที่ได้อ่านกระดาษคำตอบที่นางยื่นให้ก่อนหน้า ไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดพวกเขากลับรู้สึกเชื่อมั่นในความสามารถของนาง

ด้วยความรอบรู้ในการปรุงยาของนาง นางย่อมไม่ผิดพลาดด้วยเรื่องง่ายๆเช่นนี้แน่นอน บางทีนางอาจจะรู้วิธีการหลอมรวมสมุนไพรทั้งสองประเภทนี้เข้าด้วยกันก็ได้

"ถ้าอย่างนั้นข้าจะรอดูว่าเจ้าจะปรุงยาออกมาได้อย่างไร" ฉินเฟยเฟยจ้องมองมู่หรูเยว่ ก่อนที่นางจะหมุนตัวกลับไปยังที่นั่ง นางนึกไม่ออกจริงๆว่าสมุนไพรทั้งสองประเภทนั้นจะสามารถผสมเข้าด้วยกันได้อย่างไร หากว่าความรู้พื้นฐานในการปรุงยาเช่นนี้ยังไม่รู้ เหตุใดก่อนหน้านี้นางถึงสามารถชนะในการประลองได้เล่า?

ไม่ว่าฉินเฟยเฟยจะลอบด่ามู่หรูเยว่ในใจสักแค่ไหน การประลองในครั้งนี้ก็ยังคงดำเนินต่อไป

หลิงเย่จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา เขาจุดไฟขึ้นที่กลางฝ่ามือโดยไม่เอ่ยวาจา

ตึง! เปลวไฟลอยวูบไปยังเบื้องล่างของเตาหลอม

พรึ่บ! เตาหลอมพลันติดไฟขึ้นในทันทีทันใด

ชั่วขณะนั้น บรรดาคนของสมาคมโอสถต่างก็รู้สึกเป็นกังวล ถึงแม้ว่าพวกเขาต่างก็ไม่เชื่อว่ามู่หรูเยว่จะสามารถเอาชนะได้ หากก็ยังคาดหวังให้นางสามารถเอาชนะหลิงเย่

เปลวไฟปรากฏขึ้นที่กลางฝ่ามือของมู่หรูเยว่ แสงจากเปลวไฟสะท้อนรูปโฉมอันงามไร้ที่ติของนางกลายเป็นสีแดงสดใส สีหน้าของนางในขณะนี้ดูจริงจังอย่างมาก นัยน์ตาสีดำดุจรัตติกาลของนางราวกับมีเปลวไฟเต้นระริกอยู่ภายใน

มีคำกล่าวที่ว่า หญิงสาวในยามที่เอาจริงเอาจังนั้นดูงดงามที่สุด เช่นเดียวในยามนี้ มู่หรูเยว่ที่กำลังใจจดใจจ่ออยู่กับการปรุงยา ไม่รู้ตัวเลยว่าได้ช่วงชิงหัวใจของบรรดาชายหนุ่มไปแล้วกี่คน

ใบหน้าของนางช่างงดงาม ขนตายาวหรุบลงเล็กน้อยปิดบังประกายไฟที่เต้นระริกอยู่ภายในนัยน์ตาทั้งสอง ริมฝีปากโค้งขึ้นเล็กน้อยได้สัดส่วน เมื่อประกอบกับชุดสีขาวที่สวมใส่ยิ่งขับเน้นให้นางดูงดงามไร้ที่ติ

ในตอนนี้ แม้แต่คำว่า 'งามไร้ที่เปรียบ' สี่คำนี้ก็ยังไม่พอที่จะบรรยายรูปโฉมของนาง

พรึ่บ!

เปลวไฟลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ประกายแสงที่พวยพุ่งออกมาดูงดงามจับสายตา มู่หรูเยว่พลิกฝ่ามือเพิ่มความร้อนของเปลวไฟขึ้นอีก หลังจากนั้นจึงนำสมุนไพรใส่เพิ่มลงไปในเตาหลอม

กลิ่นหอมอ่อนๆแผ่กระจายออกมาจากเตาหลอม ผู้คนที่ได้สูดกลิ่นนั้นเข้าไปรู้สึกว่าจิตใจของตนเริ่มสั่นคลอน ทั้งร่างกายและจิตใจของพวกเขารู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"ยานั่นปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือ?"

ผู้คนต่างก็จับจ้องเตาหลอมด้วย นัยน์ตาของพวกเขาทอประกายไปด้วยความคาดหวัง

"ยังเหลือสมุนไพรอย่างสุดท้าย หญ้าคลุ้มคลั่ง สมุนไพรนี้และผลโสมพันปีต่างก็มีสรรพคุณบำรุงร่างกายอย่างดีเยี่ยมแต่ไม่ควรนำมาปรุงยาร่วมกัน ไม่อย่างนั้นด้วยคุณสมบัติเฉพาะตัวของหญ้าคลุ้มคลั่งจะทำให้เกิดปฏิกริยาที่เลวร้ายออกมา สุดท้ายอาจทำให้เตาหลอมระเบิดก็เป็นได้!"

ฉินเฟยเฟยจ้องมองการกระทำของมู่หรูเยว่ พลางกลั้วหัวเราะอย่างเย็นชา

ในที่สุด ท่ามกลางสายตาคาดหวังของผู้คน มู่หรูเยว่หยิบหญ้าคลุ้มคลั่งขึ้นมาและค่อยๆใส่ลงไปในเตาหลอม...

"ทุกคน ระวังตัวด้วย!" ฉินเฟยเฟยรีบร้อนป้องกันร่างกายของตน เตรียมรับมือกับแรงระเบิดของเตาหลอมทีอาจทำให้ฝูงชนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เป็นอันตรายได้

อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากคนของตระกูลฉินแล้ว ไม่มีผู้ใดป้องกันตัวเช่นเดียวกับนาง พวกเขาต่างก็จ้องมองมู่หรูเยว่ด้วยสายตาแปลกๆ

"เอ๊ะ?" ฉินเฟยเฟยรู้สึกตกตะลึง นางเลื่อนสายตาไปยังเม็ดยาสีเขียวในมือของมู่หรูเยว่ นัยน์ตางดงามของนางเบิกกว้างอย่างงุนงง

เหตุใดจึงไม่ระเบิด? เป็นไปได้อย่างไร? นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกผิดหวังยิ่งกว่าเดิมก็คือการที่มู่หรูเยว่สามารถใช้สมุนไพรเหล่านั้นปรุงยาออกมาได้สำเร็จ!

มู่หรูเยว่ไม่ได้เหลือบสายตามองนางแม้แต่น้อย นางนำยาของนางออกมาทันที ในขณะเดียวกัน หลิงเย่เองก็ปรุงยาของเขาเสร็จสิ้นพอดี เขาแค่นเสียงอย่างเย็นชาขณะที่ดับเปลวเพลิงใต้เตาหลอมของเขา...

----------

**บทที่ 98 การประลองรอบชนะเลิศ ตอนที่4*


อาวุโสเหอคลี่ยิ้มบางๆก่อนที่เขาจะรับยาที่หลิงเย่ปรุงขึ้นมาสำรวจ นัยน์ตาเขาหรี่ลงเล็กน้อย พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆไม่บ่งบอกอารมณ์ "ยาระดับปฐพีชั้นกลาง ระดับการหลอมรวมอยู่ที่ 90% และระดับสรรพคุณอยู่ที่ 85%"

เฮือก!

ฝูงชนต่างพากันตื่นตระหนกในทันทีทันใด

เขาไม่เพียงปรุงยาระดับปฐพีชั้นกลางออกมาเพียงเท่านั้น ระดับสรรพคุณของยายังมากถึง 85%? อีกทั้งระดับหลอมรวมยังอยู่ที่ 90% แม้แต่คุณชายชิงอี้ก็ยังไม่มีความสามารถถึงเพียงนี้

"แม่หนูหรูเยว่ นำยาของเจ้ามานี่สิ"

อาวุโสเหอไม่ได้เหลียวมองท่าทีของฝูงชน เขาคลี่ยิ้มพลางเอ่ย

เขายังอยากจะเห็นยาที่เด็กสาวผู้นี้ปรุงออกมาอีกหรือ? นี่ยังจำเป็นอีกหรือ? ชายหนุ่มที่มีนามว่า หลิงเย่นั้นแข็งแกร่งเกินไป ต่อให้เด็กสาวผู้นี้เก็บงำฝีมือเอาไว้ นางก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายอยู่ดี

ช่องว่างของอายุนั้นเป็นอุปสรรคสำคัญเลยทีเดียว

เด็กสาวผู้นั้นน่าจะอายุสิบห้าปีเท่านั้น? ด้วยอายุเพียงสิบห้าปีนางจะสามารถเรียนรู้ได้สักเท่าไหร่กัน? นางคงไม่มีทางที่จะมีพรสวรรค์มากไปกว่าคุณชายชิงอี้จริงหรือไม่?

มู่หรูเยว่ทำราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงวิพากย์วิจารณ์เหล่านั้น นางค่อยๆเดินไปหาอาวุโสเหอและวางยาลงเบื้องหน้าเขา จากนั้นจึงถอยออกมาเล็กน้อย

อาวุโสเหอพยายามระงับความกังวลในจิตใจ และค่อยๆหยิบยาขึ้นมา ทันใดนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนกะทันหัน เขาจ้องมองมู่หรูเยว่อย่างตื่นตะลึง

"อาวุโสเหอ เกิดอะไรขึ้น?" อาวุโสฮั่วขมวดคิ้วจ้องมองชายชราผู้นี้อย่างสงสัย

"ยาระดับปฐพีขั้นกลาง ระดับการหลอมรวมอยู่ที่ 95% และระดับสรรพคุณอยู่ที่... 100%"

เหลือแต่เพียงความเงียบงัน...

หลังจากอาวุโสเหอเอ่ยออกไป ทั่วทั้งสถานที่จัดงานพลันเงียบสงัด

ระดับสรรพคุณของยานั้นแสดงถึงอะไร? ระดับนั้นแสดงถึงระยะเวลาที่สรรพคุณของยาออกฤทธิ์ภายในร่างกายหลังทานยาเข้าไป ยาที่มีระดับสรรพคุณ 100% นั้นหมายความว่าหลังจากที่ทานยานั้นเข้าไป ฤทธิ์ของตัวยาจะส่งผลต่อร่างกายอย่างเต็มประสิทธิภาพทันที

นั่นหมายถึงออกฤทธิ์ในทันทีทันใด!

"อาวุโสเหอ นี่ท่าน... วิเคราะห์ผิดพลาดตรงไหนหรือไม่?" ฉินเฟยเฟยขบริมฝีปาก สีหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะที่เอ่ยถาม

นางเป็นแค่นักปรุงยาระดับสามัญชั้นกลางไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงมีความสามารถถึงเพียงนี้กัน?

อาวุโสเหอไม่เอ่ยอะไรต่อ เขาเพียงโยนยาเม็ดนั้นไปทางอาวุโสฉิน

อาวุโสฉินหยิบยาขึ้นมาพิจารณา และพยักหน้าไปทางฉินเฟยเฟย "อาวุโสเหอวิเคราะห์ถูกต้องแล้ว นี่คือยาระดับปฐพีชั้นกลางและระดับสรรพคุณ 100% แน่นอน"

ฉินเฟยเฟยใบหน้าซีดเผือด ร่างของนางซวนเซไปเล็กน้อยแต่ยังไม่ถึงกับล้มลง

นางแพ้แล้ว ไม่เพียงพ่ายแพ้ต่อหลิงเย่เพียงเท่านั้น นางยังพ่ายแพ้ต่อนางด้วย ยิ่งไปกว่านั้นนางยังพ่ายแพ้อย่างน่าอับอายที่สุด พลันเมื่อฉินเฟยเฟยคิดถึงคำพูดที่เอ่ยออกไปก่อนหน้า นางรู้สึกราวกับตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

ในวันนี้นางได้สร้างความอัปยศครั้งใหญ่

หลิงเย่เงยศีรษะขึ้นจ้องมองไปทางมู่หรูเยว่ ก่อนจะเดินตรงออกไปจากสถานที่จัดงาน ขณะที่เขาเดินผ่านนาง ปลายเท้าของเขาหยุดชะงักเล็กน้อย พลางเอ่ย "พวกเราคงได้พบกันใหม่อีกครั้งในไม่ช้าก็เร็ว เมื่อถึงวันนั้นพวกเรามาประลองกันใหม่ สำหรับวันนี้ ข้า หลิงเย่ ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ"

หลังเอ่ยคำพูดนั้นจบเขาก็ไม่เอ่ยอะไรต่อ เขาเดินออกจากสถานที่จัดงานอย่างไม่ใส่ใจ

การที่เขาออกจากงานไม่ได้เป็นที่สนใจของผู้คนเท่าไรนัก เนื่องมาจากพวกเขามัวแต่ตื่นตะลึงกับสิ่งที่อาวุโสเหอและอาวุโสฉินพูดออกมาเมื่อครู่ พวกเขารู้สึกราวกับยังไม่ตื่นจากความฝัน

นักปรุงยาระดับปฐพีขั้นกลางอายุสิบห้าปี? ระดับสรรพคุณ 100%? อีกทั้งยังรอบรู้ในเรื่องการปรุงยาขนาดสามารถทำให้อาวุโสฮั่วและอาวุโสเหอรู้สึกประทับใจ? แล้วยังมีเรื่องที่นางใช้พลังจิตทำลายหินเหล็กไหลทั้งก้อนจนแตกละเอียดนั่นอีก

เด็กสาวผู้นี้ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือ? ต่อให้เป็นผู้ชายก็ยังไม่มีผู้ใดมีความสามารถแข็งแกร่งเท่านาง...

นางถูกลิขิตให้เป็นดาวเด่นของงานชุมนุมโอสถในครั้งนี้ และกลายเป็นที่จับตามองของผู้คน ประกายเจิดจรัสของนางส่องสว่างไปทั่วทุกสารทิศ ต่อให้หลายปีผ่านไป ผู้คนก็ยังคงก็ยังเล่าขานถึงความน่าตื่นเต้นในงานชุมนุมโอสถครั้งนี้ไปอีกนาน...

--------

จบช่วงงานประลองสักที คิดถึงองค์ชายแอ๊บแบ๊วใจจะขาด เอามาลงรวดเดียวเพราะพรุ่งนี้กะว่าจะแกล้งตายไปสอบ+ปล่อยผีสักวันสองวัน (วิชาเดียวมันก็ยังจะฉลอง 55+) ผ่านช่วงสิ้นปีนี้ไปได้ก็จะเริ่มว่างแล้วค่ะ รู้สึกเป็นเดือนที่ไฟลนก้นมากๆ ดองงานไว้เยอะ @@

posted from Bloggeroid

48 comments:

  1. ขอบคุณค่ะ
    เยว่เอ๋อร์สุดยอดเทพทรู

    ReplyDelete
  2. ขอบคุณค้า ตอนนี้สะใจ้สะใจยัยฉินเฟยเฟย 5555555555555555555

    ReplyDelete
  3. ขอบคุณค่ะ ...เป็นกำลังใจนะค่ะ..คิดถึงองค์ชายแอ๊บแบ๊ว ได้โปรดอย่าหายไปนานนะจ้า

    ReplyDelete
  4. รอเจอท่านอาจารย์ของนางเอกค่ะ

    ReplyDelete
  5. สะใจยัยเฟยเฟยมากๆ เป็นไงล่ะยิ่งกว่าเงิบ

    ReplyDelete
  6. ขอบคุณค่า เรื่องนี้มีกี่ตอนคะ แล้วแต่จบยังคะ ชอบเรื่องนี้ผู้แต่งแต่งได้สนุก ผู้แปลก็แปลได้ดีเช่นกันค่ะ ขอบคุณที่สละเวลามาแปลให้นะคะ

    ReplyDelete
  7. ขอบคุณมากค่ะ

    ReplyDelete
  8. ขอบคุณคร้า ไรทเตอร์

    ReplyDelete
  9. 555นางฉินเฟยเฟย เจอแค่นี้จะเป็นลมโธ้ๆน่าสงสารจริงๆ

    ReplyDelete
  10. ขอบคุณมากค้าขอให้สอบผ่านนะคะ

    ReplyDelete
  11. ขอบคุณค่ะ ไม่ค้างคา อนุญาติให้พักสมองได้คร้า แต่อย่าเกิน 2 วันนะ เขาเหงา.

    คิดถึงชายแบ๊ว เมื่อไหร่จะโผล่สักที

    ReplyDelete
  12. ไรท์สู้ๆค่ะ พรุ่งนี้ไปสอบขอให้ทำได้ดี อย่าถึงขนาดแกล้งตายเลย..สงสารอ่าาาา เสร็จแล้วก็ไปปล่อยผีให้สนุกนะคะ วันนี้รู้สึกว่าหลิงเย่ก็ยังมีข้อดีที่รู้จักยอมรับความพ่ายแพ้ ส่วนเฟยๆนางยังไม่เข็ด ไปอ่านเวอร์Eng.รอแล้วเฟยๆยังคงไม่เจียมตัวเหมือนเดิม เด๋วสุดหล่อแอ๊บแบ๊วก็จะมาแระ แต่อีตาหนุ่มชุดแดงเจ้าเล่ห์มันจะมาก่อนน่ะจิ อิอิ

    ReplyDelete
  13. สมกับที่ติดตามและรอคอย สะใจยัยเฟยๆพิลึก เย่วๆองค์ประทับร่างสวยเก่งเทพทรูมากจร้า 555

    ReplyDelete
  14. ขอบคุณน่ะค่ะ ยังคงรอต่อไปเรื่อยๆน่ะค่ะ

    ReplyDelete
  15. ขอบคุนมากครา

    ReplyDelete
  16. ขอบคุณค่ะ สะใจจริงจริ้ง

    ReplyDelete
  17. พ่อพระเอกแอ๊บแบ๊วใกล้มีบทละชะหม่าย...คิดถึงมากกก

    ReplyDelete
  18. ขอบคุณไรเตอร์มาก...นังเฟยเฟยถึงกับเงิบ...หน้าแตกเสียงดังเพล้งๆ ยาวนานมาก....ขอให้ไรเตอร์ทำข้อสอบ..ตอบได้หมด...เกรด A เยอะๆ

    ReplyDelete
  19. สนุกมาก ขอบคุณค่ะ ขอให้โชคดีในการสอบค่ะ

    ReplyDelete
  20. สะใจ แอร้ยยยยยยยย ไงล่ะแม่นางฉิน - -+
    //คิดถึงองค์ชายแอ๊บแบ๊ววว

    ReplyDelete
  21. ขอบคุณมากๆค่ะ สะใจยัยฉินเฟยเฟยจริงๆ ไม่รู้จักเทพทรูซะแล้ว 55555

    ReplyDelete
  22. ใจเรานี่รอท่านอาจารย์มาเปิดตัวมากเลยค่ะ แต่ก็ยังไม่มาง่ะ รึว่าจะมางานประลองครั้งต่อไป
    คิดถึงองค์ชายขี้แอ๊บด้วย ตอนหน้าจะมีนางมั้ยน้า ปล. สะใจนางฉินสุดๆ เหมือนตบหน้าตัวเองเลยสิเนาะ อิอิอิอิอิ

    ReplyDelete
  23. เกิดอะไรขึ้นหม้อหลอมยาไม่แตก แต่ทำไมหน้าฉินเฟยเฟยถึงได้แหกขนาดนี้

    ReplyDelete
  24. ขอบคุณค่ะไรท์ >..<

    ReplyDelete
  25. รอจ้า//ขอให้สอบได้A+++++

    ReplyDelete
  26. ขอให้ผ่านฉลุย...นะคร๊า..าาาาาาาาาาาา

    ReplyDelete
  27. คิดถึงองค์ชายเหมือนกันค่ะ

    ReplyDelete
  28. ขอบคุณค่ะ
    คิดถึงพระเอก

    ReplyDelete
  29. ขอให้ผ่านนนนนน

    ReplyDelete
  30. สะใจจริงๆ นะเออ

    ReplyDelete
  31. บางทีนะ...บางที...บางทีก็คิดว่านางเอกของเราเติมทรูหมดไปกี่บาท เทพเกิ๊นนนนนนนน 555555

    ReplyDelete
  32. มูฟรูเยว่เก่งเทพสุดๆ จบพาร์ทแบบไม่ค้างด้วย แต่ค้างเติ่งเพราะไรท์อู้น่ะสิเนาะ 5555(แซวขำๆนะค้า^^) ขอบคุณมากค่ะ

    ReplyDelete
  33. ยัยฉินเฟยเฟยนี่พูดมากจริงๆ / งานยุ่งมากเลยค่ะ จะขาดใจแล้ววววว อยากหนีความจริง ฮือๆ

    ReplyDelete
  34. ขอบคุณค่ะสนุกมาก ขอให้สนุกกับช่วงปล่อยผีนะค่ะคิดถึงชายแอ๊บแบ๊วแล้วเหมือนกันค่ะรอตอนต่อไปนะค่ะ

    ReplyDelete
  35. แหมๆ ฉินเฟยเฟย กลัวเตาหลอมระเบิด ระดับมู่หรู่เยว่นี่ไม่มีทางพลาดหรอกจ้า
    แต่ที่แตกนี่หน้าฉินเฟยเฟยสินะเนี่ย
    ถ้าพวกผู้เฒ่ารู้ว่าอาจารย์นางเป็นใครจะไม่ตกใจกว่านี้หรอเนี่ย
    คิดถึงองค์ชายแอบแบ๊วแล้วอะ มะไหร่จะออกมา

    ReplyDelete
  36. เงิบไปตามๆกัน

    ReplyDelete
  37. ถ้าองค์ชายแอ๊บแบ๊วรุ้ว่า ปล่อยตัวมากระชากหัวใจหนุ่มๆ เพิ่มศัตรูขนาดนี้
    คงสร้างกรงทองให้นางเอกอยุ่ละจ้าาา 5555555

    ReplyDelete
  38. เย่วเย่วนี่เทพมากค่ะ
    ไม่รู้ว่าเฉินเฉินรู้ควาทจริงจะว่าไงนะเนี่ย นางเอกเก่งเลิศ

    ReplyDelete
  39. เราตกข่าวได้ไงเนี่ย เห็นไม่ลงใน dexd ฮือ ตกไป20ตอนรวด

    ReplyDelete
  40. นางเอกเทพทรูขนาดนี้ พระเอกหล่ะจะขนาดไหน? หรือเรื่องนี้นางเอกจะเทพกว่าปกป้องพระเอก อืม...

    ReplyDelete
  41. อึงละสิ หึหึ

    ReplyDelete